Os métodos de síntese para diluíntes reactivos de acrilato inclúen principalmente a esterificación directa, a transesterificación, o método do cloruro de ácido, a catálise por transferencia de fase e a esterificación por adición. Non obstante, a maioría prodúcense mediante esterificación directa.
(1) Esterificación directa
CH₂=CHCOOH + ROH -catalizador→ CH₂=CHCOOR + H₂O
Entre os catalizadores que se empregan habitualmente para a esterificación directa inclúense o ácido sulfúrico concentrado, o ácido p-toluenosulfónico e o ácido metanosulfónico. O uso de ácido sulfúrico concentrado como catalizador de esterificación adoita desencadear reaccións secundarias como a deshidratación, a oxidación e a autoesterificación dos reactivos. Isto xera varios subprodutos, complica a purificación do produto e a recuperación de materias primas, interrompe os procesos de postratamento e compromete a calidade do produto ao mesmo tempo que corroe os equipos. En consecuencia, o PTSA úsase principalmente na produción industrial actual debido ás súas vantaxes, como os baixos requisitos de dosificación, as baixas temperaturas de reacción, as altas taxas de conversión e a calidade superior do produto. Unha vez finalizada a reacción, o catalizador pódese separar facilmente do produto, o que simplifica o fluxo de traballo do proceso. A auga xerada durante a reacción de esterificación elimínase mediante un axente arrastreiro azeotrópico (axente deshidratante). Entre os axentes arrastreiros habituais inclúense o benceno, o tolueno, o xileno, o ciclohexano e o n-heptano, que forman azeótropos coa auga da reacción para levalos. Os alcanos son caros e moi volátiles; o xileno posúe un punto de ebulición alto; o benceno ten un punto de ebulición relativamente baixo e unha alta volatilidade, o que dificulta a súa recuperación, e presenta unha alta toxicidade. Polo tanto, o tolueno é xeralmente preferido como axente arrastreiro. O tolueno ten un punto de ebulición de 110 °C e un punto de ebulición azeotrópico auga-tolueno de 84 °C; condénsase facilmente durante a separación de solventes por destilación ao baleiro, o que garante unha alta taxa de recuperación, unha menor toxicidade que o benceno e un custo relativamente económico. Non obstante, nos últimos anos, as restricións regulamentarias sobre os solventes da serie do benceno en revestimentos, tintas e adhesivos levaron a moitos fabricantes a eliminar gradualmente o tolueno en favor de axentes arrastreiros baseados en alcanos. Os inhibidores da polimerización deben introducirse durante o proceso de esterificación para evitar a polimerización prematura do monómero de ácido acrílico e o produto acrilato resultante. Os inhibidores utilizados habitualmente inclúen compostos fenólicos (como a hidroquinona [HQ] e a terc-butilhidroquinona [TBHQ]), compostos de amina (como a fenotiazina e a p-fenilendiamina) e complexos de coordinación de cobre (como o dimetildietilditiocarbamato de cobre e o dibutiloditiocarbamato de cobre), aplicados individualmente ou como unha formulación mesturada. Para acrilatos de alquilo superiores, pódese empregar a esterificación por fusión. Este método elimina a necesidade dun axente de arrastre e reduce a dose necesaria de catalizadores e inhibidores. Tras unha reacción de refluxo a 110–120 °C, realízase a deshidratación e o ácido acrílico non reaccionado e a auga residual elimínanse finalmente mediante destilación ao baleiro, o que produce acrilatos de alquilo superiores con alta pureza e altos rendementos.
(2) Transesterificación
CH₂=CHCOOCH₃ + ROH → CH₂=CHCOOR + CH₃OH
Ao preparar acrilatos de alquilo superiores ou acrilatos funcionais mediante transesterificación, o acrilato de metilo adoita elixirse como material de partida para ésteres de alquilo inferiores. Debido ao seu baixo punto de ebulición (80 °C), a esterificación debe levarse a cabo a temperaturas máis baixas, o que prolonga o tempo de reacción. Ademais, o metanol, subproduto, forma un azeótropo co acrilato de metilo (punto de ebulición 62–63 °C), que leva o acrilato de metilo reactivo e, en consecuencia, reduce o rendemento do éster superior obxectivo. O acrilato de metilo e os acrilatos superiores son moi propensos á copolimerización e á homopolimerización, o que reduce aínda máis o rendemento dos acrilatos superiores; polo tanto, con frecuencia requírense doses maiores de inhibidores. Debido a consideracións de custo e complexidades posteriores ao tratamento, este método xa non se utiliza comercialmente para a síntese de acrilatos de alquilo superiores e acrilatos funcionais.
(3) Método do cloruro de ácido
CH₂=CHCOOH + SOCl₂ → CH₂=CHCOCl + HCl + CO₂
CH₂=CHCOCl + ROH → CH₂=CHCOOR + HCl
Este método primeiro fai reaccionar o ácido acrílico con cloruro de tionilo para sintetizar cloruro de acriloilo, que logo sofre unha reacción de esterificación cun alcohol. Non require catalizadores nin axentes de arrastre. Debido a que a reacción se produce a baixas temperaturas, tamén se evita a adición de inhibidores da polimerización. A esterificación prodúcese case cuantitativamente, o que produce unha pureza excepcional do produto. Non obstante, é un proceso de dous pasos con altos custos de produción. A reacción xera volumes substanciais de gases HCl e SO₂, o que require sistemas de depuración multietapa con solucións alcalinas diluídas e auga para a absorción.
(4) Catálise de transferencia de fase (PTC)
2CH₂=CH₃|C-COOH + Na₂CO₃ → 2CH₂=CH₃|C-COONa + CO₂ + H₂O
CH₂=CH₃|C-COONa + ClCH₂-CH₂O → CH₂=CH₃|C-COOCH₂-CH₂O + NaCl
O metacrilato de sodio existe como sólido, mentres que a epiclorhidrina é un líquido. En ausencia dun catalizador, a reacción entre eles é moi lenta, o que fai necesario o uso dun catalizador de transferencia de fase (PTC). Os catalizadores de transferencia de fase axeitados inclúen sales de amonio cuaternario, sales de fosfonio cuaternario e éteres coroa. Os sales de amonio cuaternario son os máis frecuentes, como o cloruro de cetiltrimetilamonio (CTAC), o cloruro de benciltrimetilamonio (BTMAC) e o cloruro de tetrametilamonio (TMAC). A presenza de humidade no sistema de reacción desencadea reaccións secundarias; polo tanto, para optimizar o rendemento, tanto as materias primas como o sistema de reacción deben manterse estritamente anhidros e secos.
(5) Esterificación por adición
CH₂=R₁|C-COOH + CH₂-CH₂O-R₂ → CH₂=R₁|C-COO-CH₂-OH|CH₂-R₂
Ao introducir óxido de etileno ou óxido de propileno directamente no ácido (met)acrílico en presenza dun catalizador, prodúcese unha esterificación por adición con apertura de anel, sintetizando hidroxi(met)acrilatos (como HEA, HEMA, HPA ou HPMA). 
Data de publicación: 10 de xuño de 2026
